çatlamış elleriyle çenesini ovuşturup
hızlıca bir iz sürüyordu ufukta
gümüş tepsi içindeydi gözleri
ışıl ışıl parlıyordu karşımda
dut dalından sazına yaslanıp
derin bir düşünceye dalmıştı
bir eski zaman avcısı gibiydi
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta