Ruh yaralı, gönül yaralı
İliklerime işlemiş hüzün
Gün göstermedi doğdum doğalı
İnsanlar mı?
Etrafım insan kaynıyor
Sürüsüne bereket dedikleri türden yani
Kimi çalıyor, Kimi oynuyor
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta