Yağmurun ıslattığı boş kaldırımlarda,
Sonsuzluğa yürüyen yabancıyım.
Yıldızların Ay'a küsüp kaybolduğu gecede;
Ağlayarak şiir yazan yabancıyım.
Kimse tanımaz beni kendi şehrimde,
Kendi şehrimde kendime yabancıyım,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta