Yabancılaştıkça yeryüzü mekanları
Uyanık kalıyor graf kağıdı uykularım
Gözlerim korkar oluyor gözkapaklarımdan
Enlem ve boylamları kırılıyor yaşamın
Suları yükseliyor denizin
Dalga ıssıza vardı varacak
Haydi çocuğum, ayıkla pirincin taşını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta