İnanmazlar anlatsam şu öykümü
Yarı gece bir el böler uykumu
Boğmak ister azam bana soyka mı
Ne post söyler ne de yatak kır kaban
Dolanıyor vücudumda bir yaban
Mazi oldu ben de sıhhat afiyet
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




fikirler bir...zikirler bir olmadıkca daha cok yaban dolanır bu vucutta gardaşım...
kutlarım haz aldım dizelerden...
kalemin daim ilhamın bol olsun....
selam ve dua ile...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta