sen hiç aşık olduğunu belli etmedin
uzaktan sevdin ama
buna hiç sitem etmedin.
sen öyle farklıydın ki
bütün sonbaharlardan
arılar bal yapardı ormanlarında
küçük çocuklar yollara çizgi
öylesineydin
öylesine bir zamanda
çekip gittin.
suların vardı
yeşil yaprakların gölgelerini bıraktığı
sonbahar gelince
insanların yapraklarına basıp geçtiği
büyük ormanların..
bendeki halin
bendeki bir bardak su gibiydi
içince kanıyordum
imkansızdın
imkansızlığımın içinde
yabancı bir mutluluk
ve bir zaman sonra olan oldu
herkes gibi bizde unutulduk.
Kayıt Tarihi : 27.10.2013 16:56:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!