Kırgın bir çiçek açar gönlümün etrafında
Saklanılan öyle bir histir ki büyür içimde
Sessizliğim ulaşılamaz bir büyük kafeste
Aynadaki küskünlüğe bilinmez ne çare
Dönüp dolaşır benimde ah bu yalnızlık
Çok bilmeceli yaşantıların sonu hep karanlık
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta