hep yabancı hep garip kaldım
kenarında en güzel bahçelerin
bir çocuk görürüm elinde gül, uzatır
en çok mutlu eden beni
çölde karşıma çıkan vaha gibi
haydutlar bağbozumunda
elim uzanmaz salkıma
ötelerde gül uzatan çocuk
beni, bir ağaca astılar beni
hudutlar ötesinden yolcunun
gölgesine sığındığı
annemin duası babamın düşü
bir kütüğe adak ettiler
beni,bir ağaca astılar beni
haydutlar bağbozumunda
elim uzanmaz salkıma
ötelerde gül uzatan çocuk
Kayıt Tarihi : 4.9.2007 22:21:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

öz vatan ise
aslında ne yakın
ne kaldı ki kıyamete..
selam ve muhabbetle.
TÜM YORUMLAR (1)