I.
Yine ağladı hüzün, piyanoya dokunan acılar, sevdalar terkibi parmaklarda
Malihülya yaşadı umut, mürekkep kokan büyülü satırlardan tüten dumanla
Maziden kalma bir tarih, saat aynı, takvimdeki yıldı değişen sadece
Akreple yelkovan ısrar etti altıda durmaya, kuyruğuna taş bağlanmışçasına
Kitaplar dökülmek istedi raftan tozlanmaktan bıkmanın isyanıyla taşarcasına
Örümcekler korumak istercesine, ağlarını örmüşlerdi odanın zifir karanlığına
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
