Betonun çatlağında
filizlenen o inatçı yeşil,
Her fırtınada yeniden doğan,
yıkılmaz bir tecil.
Ne su ister, ne ilgi,
sadece toprağın kararlılığı,
Sessizliğinde saklar,
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta