....
Kaplumbağalar gibi yürüdük, hep yaşamda,
Her yeri dümdüz ve yokuşsuz sanmıştık,
Zaman yer çekiminde sürekli dönerken,
Yıllar sanki önümüzde yok oluyordu,
Ağırca attığımız adımların altında ezilirken,
Bir akşam vakti, hiçliğim sonunda,
O mavi gözlü bir devdi.
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.
Devamını Oku
Minnacık bir kadın sevdi.
Kadının hayali minnacık bir evdi,
bahçesinde ebruliii
hanımeli
açan bir ev.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta