Her acının, içinde bile gülümserdin yüzüme,
Ölümle pençeleşirken dahi, kanın aksa bile,
Biliyorum sen yüreklesin, dağlar kadar yüce,
Taşın, toprağın serttir, dayanmalısın yaban gülüm.
Fırtınalar kopsa bile, umursamaz gülerdin,
Koparsa yapraklarını, dökülse tomurcukların,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta