Her acının, içinde bile gülümserdin yüzüme,
Ölümle pençeleşirken dahi, kanın aksa bile,
Biliyorum sen yüreklesin, dağlar kadar yüce,
Taşın, toprağın serttir, dayanmalısın yaban gülüm.
Fırtınalar kopsa bile, umursamaz gülerdin,
Koparsa yapraklarını, dökülse tomurcukların,
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta