Dün gece kadehimi senin şerefine kaldırdım,
Tepemizde asılı yıldızdan lambalar,
Masamızda sıra sıra dizili çam ağaçları,
Çıkmaz bir sokağı aydınlatan sokak lambası,
Birer birer evlerin pencerelerinden eksilen ışıklar,
O pencereden tüten dumanlar,
Benim içimde tüten gözlerin,
Bir de yalnız ben...
Gökteki komşumuz olan kuşlar yaza kadar yoklardı,
Onlara seslendim,
Pencerene bir sevgi kondursunlar diye,
Bir sabah sesine uyanırsan ötüşmelerin,
Bana ihtiyacın vardı ve ben de sana geldim,
Sen içini dök onlara,
Ben çocuk misali,
Pencerende ayaklarını sallayarak oturan ruhumla,
Dinlerim seni yaban çiçeğim...
Kayıt Tarihi : 1.2.2026 10:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!