Yaralı gönlümün yaban çiçeği,
Mevsim bahar da olsa boyun büküyorsun, biliyorum,
Ne yazın var ne de kışın,
Benim gibi gün be gün soluyorsun, görüyorum.
Aşkımı bir sonsuzluk ayazının ellerine bıraktım,
Dayanamadı, yandı elleri, yaktı, yıktı bu şehri.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Üzerinde biraz daha çalışılmalı derim nacizane nesire yakın olmuş..Kaleme sağlık..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta