Ah yâr!..
Merhametle kanattığın dudaklara
Ateşten bir gül yakışıyordu
Güller ki sevdasını bir mâşukun uykusuna aşılıyordu
....
Sebepten sebebe ırmaklar akıyordu gözlerimden
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Yalnızlığın hükmünü giymiş bir yüreğin telaşını ve dahi acısını taşıyan ırmaklar
kimseler duymasa da seven duyuyor o içinde çağlayan olan iniltilerini
o ağrı ki giysen soyulmaz soyunsan giyilmez ateşten beter
yolcu dediğimiz nerden gelir nereye gider kendi içinde derin bir yolculuk ki ucu bucağı görülemeyen yada görülmek istenmeyen
kendi çığlığında yine kendini besler insan yaşamak adına sevda adına bu sevdayı veren adına
yine geldim yine okudum yine okuyacağım şiire doymak adına
Tebriğim kalsın Sayın Boran
Sevgi ve saygılarımla hep
Yine ayrı bir parantez açarak, harika bir yorumla ayna tutup kıymetlendirmişsiniz sayfamızı Yasemin hanım.
Çok çok teşekkür ederim
Hoş gelmişsiniz yeniden..
Bilmukabele sevgiler ve saygı ile.
en çok duyulan eylem değil midir sessiz çığlıklar
Evet, kesinlikle.
Konuşmanın yetersiz kaldığı anlar için keşfedolmişti o sessizlik, o susmanın dayanılmaz çığlığı..
Hoş geldiniz sayın Elbek
Çok teşekkür eder nazik ziyaretimiz ve değer için..
Selam ile.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta