Ey gönül vîrânemde, köz olup yanan o Nâr!
Beni bu muhabbetten, etme sakın ha bî-zâr.
Sensiz "yok"um bu halkın, şu kesret pazarında,
Büktüm boynumu Sana, eylemem hâşâ küfr-ü inkâr.
Hem hatâmda hem sevincimde Sana ettim niyâz
Lal olsa da bu dilim,Kan ağlar Efkâr!
Senden gayrı bulunmaz, ne huzûr ne bir rızâ,
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta