ve günceden var olan kelimeler üzre
ve ışığın ve aydınlığın karanlığı boğması üzre
ve yaşanmışlık saydığım onca kadavranın üzre
ki yosulluğuyla büyüdüm sevdanın
hep soframda ayrılık vardı
ve ağlayışları annemin
giden yiğidimin ardından
Her şey güzeldi bir zaman, çok önce
Şehirler, insanlar, güneş deniz
Mutluluğumu görebilirdiniz
Çökmeseydi içime bu son gece




'anne şimdi sıra bende
belki uzaklaşacak yağmur kokuları
ülkemden
belki bir toz bulutu kaplayacak
ama anne yaşamak ne ki
ölmeden vatan uğruna
vatan uğruna ölmek ..tebrikler..zeynep zuhal
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta