Sen gülünce benim kalbim denizlere yelken açıyor
Senin gülüşün martı, senin gülüşün denize güneş doğuyor
Ya üzülürsen?
Senin üzülmen denizde fırtına, yırtılan yelken, kıyametler kopuyor
Denizde martılar, gökyüzünde güneş, sol kıyımda da kalbim korkuyor
Üzülmen boyumu aşan deniz dalgası, alabora, kalbimin en dibe batışı
Sen üzülünce bil ki; bu bedenim kalpsiz, kalbim de diplerde sensiz çürüyor...
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta