Sen gülünce benim kalbim denizlere yelken açıyor
Senin gülüşün martı, senin gülüşün denize güneş doğuyor
Ya üzülürsen?
Senin üzülmen denizde fırtına, yırtılan yelken, kıyametler kopuyor
Denizde martılar, gökyüzünde güneş, sol kıyımda da kalbim korkuyor
Üzülmen boyumu aşan deniz dalgası, alabora, kalbimin en dibe batışı
Sen üzülünce bil ki; bu bedenim kalpsiz, kalbim de diplerde sensiz çürüyor...
Dağların dorukları dumanlı olur
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz
Devamını Oku
Geriye dönmez savaşçılar...
Fırtınayla yıkanmıştır ömürleri
Karla yıkanmıştır yüzleri...
Bu yüzden asla vedalaşmaz




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta