Asil bir yokluğun içinde
başlıyor yolculuğumuz.
Ömrümüz gerçek bir gösteri…
Ya sonra!
Ardımızda kalan ince bir yol.
Ve tutkuların tenimizde
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




ne sonrası! ..vurgun yemiş,
vurgun yemiş
yaşamak!
yazacak…ne kalmış!
.......Çok güzeldi dostum..Kutlarım..
Tebrikler
Tebrikler...
ya sonra si allah kerim...kaleminiz kutlu olsun...sevgiler
Sonrası meçhul....Vurgun yemiş yaşamın...Kutlarım..
Kendimizden bile meçhulken,yazacak bir şey de bulunmuyor elbet...doğru tesbit.Tebrikler.Saygılarımla.
ya..sonra.... dediğimiz yaşam dilimleri..
ama yazacak her zaman çok şey var...
Yahya dostun güzel dizelerini sevgiler , saygılarım..
Yada.. Ya sonra... sını düşünmeden yaşamak... Tebrikler kaleminizi Yahya Bey...
Yaşamak vurgun yemiş.tabiki yazacak bir şey kalmamış.Kaleminiz daim olsun.Yüreğinize sağlık.Kutlarım...Saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 9 tane yorum bulunmakta