Bazan insanın aklı ile kalbi aynı gönüle sığmaz,
Ya gönül dar gelir, ya sevgisi yetmez,
O zaman derin bir ah çeker ve susar insan,
Bilir ki hiçbir kelime o yangını söndürmeye yetmez...
Gözler nemlenir, bakışlar uzaklara dalar,
Yangın yavaş yavaş yaşlarla hafifler,
İşte o an, sükûnet herşeye en güzel cevaptır,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta