Gözlerim gördü o meleklerini kıskandıran güzelliğini
Kulaklarım duydu hatiplere sükût ettirecek sesini
O enfes kokun ile unuttum güllerin kokusunu
Aklım sana vakıf oldu
Benliğim umulmaz fedakarlıklarda bulunarak kendini unuttu senin İçin
Kalbim sonuna kadar açtı kapılarını
Teslim oldu
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta