Sen hiç uyandın mı,
Hıçkıra hıçkıra ağlayan gecelerin sabahına?
Hiç utandın mı gözlerin kazayla aynaya değdiğinde,
Yüzündeki o yabancıdan?
Hiç hissettin mi yaşlanmışlığı yüreğinin ta içinde?
Saplandın mı hiç duyguların kara deliğine?
Uyuyamadığın oldu mu, uyumuya yemin ettiğinde?
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta