çıplak gözle bakılamayandın sanırım
yoksa arşa çıkartsan da görürdüm yüreğini
bedenimi soyunurdum ruhumdan
ruhunla dinlenirdim,
ya göremedim ya saklanmıştın.
giyindiğimde aşkını en nihayetinde
ruhum yuvarlandı binlerce kez bedenimden
Yağız atlar kişnedi, meşin kırbaç şakladı,
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.
Devamını Oku
Bir dakika araba yerinde durakladı.
Neden sonra sarsıldı altımda demir yaylar,
Gözlerimin önünden geçti kervansaraylar...
Gidiyordum, gurbeti gönlümle duya duya,
Ulukışla yolundan Orta Anadolu'ya.




Kendimi tarif edilemeyecek kadar yalnız hissediyorum.
Ve tükenmiş putperest insanlar arasında.
Bu, zihnin ve ruhun boş bir hali insanda.
Sık sık kendime daha fazla ne yapmak istediğimi.
Daha fazla kim olmak istediğimi soruyorum.
Masum ve savunmasız bir şey var.
Sonbahar hakkında.
Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta