çıplak gözle bakılamayandın sanırım
yoksa arşa çıkartsan da görürdüm yüreğini
bedenimi soyunurdum ruhumdan
ruhunla dinlenirdim,
ya göremedim ya saklanmıştın.
giyindiğimde aşkını en nihayetinde
ruhum yuvarlandı binlerce kez bedenimden
Beyaz, ipek gibi yağdı kar
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm
Devamını Oku
Bir kız kardan hafif adımlarıyla yürüyüp geçti hayal içinde
Arkadaşlarımı düşündüm, sevgili şeyleri
Sanki her şey bizimle var ve bizimle olacak
Şarkılar çaldı odalarda
Bütün insanları sevmek gerektiğini düşündüm




Kendimi tarif edilemeyecek kadar yalnız hissediyorum.
Ve tükenmiş putperest insanlar arasında.
Bu, zihnin ve ruhun boş bir hali insanda.
Sık sık kendime daha fazla ne yapmak istediğimi.
Daha fazla kim olmak istediğimi soruyorum.
Masum ve savunmasız bir şey var.
Sonbahar hakkında.
Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta