çıplak gözle bakılamayandın sanırım
yoksa arşa çıkartsan da görürdüm yüreğini
bedenimi soyunurdum ruhumdan
ruhunla dinlenirdim,
ya göremedim ya saklanmıştın.
giyindiğimde aşkını en nihayetinde
ruhum yuvarlandı binlerce kez bedenimden
Şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Devamını Oku
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız
Gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız
Yalnız kederli yalnızlığımızda sıralı sırasız
O mahur beste çalar Müjgan'la ben ağlaşırız




Kendimi tarif edilemeyecek kadar yalnız hissediyorum.
Ve tükenmiş putperest insanlar arasında.
Bu, zihnin ve ruhun boş bir hali insanda.
Sık sık kendime daha fazla ne yapmak istediğimi.
Daha fazla kim olmak istediğimi soruyorum.
Masum ve savunmasız bir şey var.
Sonbahar hakkında.
Yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta