Kalplerinde aşk işaretiyle doğar kimileri... Yeryüzüne gönül indiremez onlar... Hayatı ve insanları anlarlar,hayata ve insanlara merhamet duyarlar,ama hayatın ve onun içindeki insanların yaşadıkları gibi yaşamazlar.
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Devamını Oku
Aşk işareti ile doğanlar yaşarken dünyaya talip olmazlar...Bilirler ki ne isteseler,neyi ansalar,ne kazansalar aşkın dışında hiçbir şey avutmaz onları,teselli etmez...Gönüllü sürgündür onlar...Gizliden gizliye hissederler bunu...Sonsuz bir ışıktan kopup gelmişlerdir geldikleri yere...Kopup geldikleri ışığa inançları ne kadar büyükse,içlerinde ki acı da o kadar derindir...Bu acı hatırlatır onlara kopup geldikleri yeri...Bu acı hatırlatır onlara kim olduklarını ve niye varolduklarını...
Kalplerinde aşk işaretiyle doğsa da bazı günler yorulur insan karşılıksız sevgilerinden...Yorulur kendisini anlatamamaktan...Sevgilim der,sevgilim der,ama,sevgilim dediği yanında değildir,bilir...Bazı günler insan soluksuz kalır,içindeki sevgili olmasa bile karşısındakine deliler gibi sarılır...O olmadığını bile bile sonsuz bir umutsuzlukla sarılır...İnsan soluksuz kalmaya görsün,sevgili diye bütün yanlışlarına,bütün kaçışlarına,kendine yaptığı ihanetlere sarılır...İnsan bir kere içindeki aşktan umudunu kesmeye görsün,her şey olmak,her yere yetişmek için bu hayat düşer...Her şey olduğunu,her yere yetiştiğini sandığı anda,ortada kendisi yoktur artık...Kaybolmuşluğa çok yakındır...Kopup geldiği ışığa inancı azalmıştır...Daha az acı çekiyordur artık...Ama daha mutsuzdur eskisinden....Daha mutsuzdur,o ışığı acı çekerek özlediği günlerden...
Soluksuz kaldığım kendime bile sakladığım günlerden bir gündü...Kaybolmuşluğa yakındım...İçimdeki acı hızla eksiliyordu...Işık soluyordu,soluyordu tıpkı sesim gibi...Soluyordu içimdeki aşk işareti gibi...Öylesine kaybolmuştum ki bulamıyordum artık içimde neyi yitirdiğimi,neyi kirlettiğimi...Öyle uzaklaşmıştım ki kendimden,kendimi bulmak için birine ihtiyacım vardı...
Onunla nerede ve nasıl tanıştığımız önemli değil....Gerçekten değil...Kaybolmuş insanlar birbirini çabuk buluyor....Umutsuzluk umutsuzluğu çağırıyor...
Konuşmaya susamıştık...Sanki ikimizde dilini,kültürünü bilmediğimiz uzak ülkelerden henüz dönmüş gibiydik bu ülkeye...Oysa böyle bir şey yoktu...Hep buradaydık...Hep o ışığımızdan kaybolduğumuz yerde...O ışığı orada bırakıp bu dünyaya,bu hayata gönül indirdiğimiz,her şey ve her yerde olduğumuzu sandığımız yerde...Hep o soluksuz kaldığımız yerde...Daha vakit var,o ışığa sonra dönerim, dediğimiz bu yerdeydik ikimizde...
Çok güzel o temiz yüreğine sağlık saygılar sevgiler arkadaşım
harika bir çalışma olmuş tebrikler efendim +10 anto
HACİ TİMURTAŞ 2
Gunun siiri olarak, bu günün manasinin en guzel siiri , kaleminiz dâim olsun, hayirli cumalar...
Allah hepimizi onun sancağı altında toplasın şairim . çok güzel bir eser kutlarım. baştan sona okunacak ender şairlerimizden birisiniz . kaleminiz susmasın. dost kalem.
Değerli Kardeşim 15 gün uzak kaldım Antolojiden . Gerlince özlediğim şiirlerin içerisinde yeni bir şiir aradım bulamayınca. Kutlu Doğum Haftasına Uygun bu harika eserinizi okudum ve hayran oldum. Tebrikler ve +antolojim.
Selam, sevgi ve saygıyla
Seyfeddin karahocaghil
'Yine hasretinle zâra düş olduk
Birlik olduk kardeş olduk eş olduk
İsmini kalplerde andık hoş olduk
Bana bana geldik Ya Resulallah.'
Gönüllerimize işık tutuyor ozanımız. Allah razı olsun.
Derdimize derman sen de var çare
Sana sana geldik Ya Resulallah
Güzel çalışmanızı kutluyorum.Her mısraı muhteşemdi...
saygımla...
Sevgili Ozan....Yani sanki her bir mısradan dünyaya ait güzelliklerden damlalar düşmekte asıl olan sevgiliden yana ...İnsanın gönlünü ısıtmakta manevi bir ateş gibi adeta ifadeler..............saygı ve muhabbetle
Muhteşem yazan kalemi kalemin arkasındaki yüreği tebrik ediyorm muhteşem güzel bir eser çıkmış ortaya ALLAH HEPİMİZİ şefatine nail etsin selamlar Bendende YA RESUL hediyem olsun Şerafetin kardeşim selamlar
Ya RESUL
Yağmur oldun yağdın çöle dağlara
Sığmazsın efendim tarih çağlara
Derman oldun ölü diri sağlara
Sensiz dünya çok karanlık ya resul
Güneş söndü sensiz parlamaz oldu
Gece günahları saklamaz oldu
Ümmetin birbirin yoklamaz oldu
Sensiz dünya çok karanlık ya resul
Yiğitler cihada sensiz çıkmıyor
Hanım kızlar artık cilbap takmıyor
Düşenenin elinden kimse tutmuyor
Sensiz dünya çok karanlık ya resul
Tacirler ribasız işi unuttu
Alimlerin ümmetini uyuttu
Yetmiş üç fırkası aynen tuttu
Sensiz dünya çok karanlık ya resul
Dumura uğradı ümmetin aklı
Bilmiyoruz kimdir haksız kim haklı
Herşeyin hikmeti kurân,da saklı
Sensiz dünya çok karanlık ya resul
İçimizden ihanete uğradık
Eğriyi,de doğruyu,da sormadık
Söz verdik sözümüzde hiç durmadık
Sensiz dünya çok karanlık ya resul
Bu asra yeniden gele bilseydin
Gelipte bizlere şeref verseydin
Yüzlerdeki maskeleri görseydin
Sensiz dünya çok karanlık ya resul
Bende şeyraniyem aciz bir kulum
Resulun yoludur benimde yolum
Bende müslümanım bağlı elim kolum
Sensiz dünya çok karanlık ya resul
Atilla Ertuğrul
Huzurda el açıp kıyama durdu.
Biçare dilsize hep seni sorduk.
Hak Muhammet Ali ceminde olduk.
Kana kana geldik Ya RESULALLAH...Aşık Korhani.
Sevgili Hocam yüreğinize ve kaleminize sağlık tam puan ekleyerek bu kutsü günde Sıladan Gurbede Selam ve Sayğılarımala Sayğılar sunarım
Bu şiir ile ilgili 72 tane yorum bulunmakta