Ondört asır önce bir gece Amine’de gözler,
Dirildi bütün kainat, secde etti melekler.
Açıldı gök kapıları, gün doğdu her yere,
Çünkü rahmetti O, bütün alemlere.
Yetim kalmıştı doğmadan evvel,
Fakat O’nu himaye eden belliydi.
Dedi: düş içime sır olsun müsveddeler.
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden
Devamını Oku
Uçsun bir dem! uçsun buzdan kalbimde.
Hangi yitik güzden kalmış bu yaprak
Bu bahnamede şal.. inmez üstümüzden




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta