İçim yanıyor,
Yurdumun işçisi ekmek davasına canlı canlı toprak altında kaldı.
Canım Yanıyor,
Üstü başı kara ama yüreği ak tertemiz abilerim ölüyor.
Yüreğim kanıyor,
Geride çoluk çocuğunu bıraktılar,
Kan damarlarımdan çekiliyor YA RAB.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta