Nasıl da düştü görmedin mi! elini açmışken garip, mahzun...
Seyre dalanlar vardı etrafında, incindiği yer de kalakalmıştı...
Doğruldu kalkmak istedi düştüğü yerde, gücü yetmedi...
Yığıldı! sürüklenen kütük gibi hissetti kendini, derin bir ah çekti...Ya Nasip.
baktığın da ardında bir dağdı, savruldu! tarumar olmuş çorak topraklara...
könül ayrılmayır öz baharından,
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.
Devamını Oku
söhbet baharından söz baharından
deyirem vetenin birce qış günü
yaxşıdır qürbetin yüz baharından.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta