Ey aşk meydanının yüce sultanı,
Sende zâhir oldu Ahmed’in canı.
Aydınlatır nurun bütün cihânı,
Yâ Hüseyn ibn-i Alî, yâ Kerbelâ...
Sana pervânedir ervâhın râhı.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta