dağları sis kapladığında hep sorarım;
bulutların üşümesinden midir yağmurların dökülmesi?
toprağın kayması, kaçaması gibi kendinden,
bir ağaç!
kımıldar yaprakları bir şimşeğin çakması yansıdıkça.
ya gökyüzü üşürse?
Açardın,
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...
Devamını Oku
Yalnızlığımda
Mavi ve yeşil,
Açardın.
Tavşan kanı, kınalı - berrak.
Yenerdim acıları, kahpelikleri...




güzel bir anlatım güzel bir şiir olmuş tebrikler
Ben de çok sorardım küçükken. Büyükler bunalınca sorularımdan kendime sormaya başladım. O küçük aklımla yanıtlar ürettim sayısız.
Sonra gördüm ki üşüyen gökyüzü, nehirler, okyanuslar değil... insanlar, hayvanlar üşüyor. Soğuktan da değil.Sevgisizlikten, yalandan, dolandan, bu kokuşmuş ve şirazesi kaymış düzenden...
Kutlarım Refik bey, değerli şair. Okunası, okundukça üzerinde düşünülesi bir şiirdi...Nicelerine. Esenlikle...
kısaca;yaşamak üşümektir...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta