dağları sis kapladığında hep sorarım;
bulutların üşümesinden midir yağmurların dökülmesi?
toprağın kayması, kaçaması gibi kendinden,
bir ağaç!
kımıldar yaprakları bir şimşeğin çakması yansıdıkça.
ya gökyüzü üşürse?
Sevgilimsin , kim olduğunu düşünmeye vaktin yok,yapacak
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden
Devamını Oku
işleri düşünmekten
Kalabalığın içinde kalabalıktan biri
Gecenin içinde bir yıldız, yitip gitmiş çocukluk gibi
Sevgilimsin,ak dişlerini öpüyorum, aralarında bir mısra gizli
Dün geceki tamamlanmamış sevişmeden




güzel bir anlatım güzel bir şiir olmuş tebrikler
Ben de çok sorardım küçükken. Büyükler bunalınca sorularımdan kendime sormaya başladım. O küçük aklımla yanıtlar ürettim sayısız.
Sonra gördüm ki üşüyen gökyüzü, nehirler, okyanuslar değil... insanlar, hayvanlar üşüyor. Soğuktan da değil.Sevgisizlikten, yalandan, dolandan, bu kokuşmuş ve şirazesi kaymış düzenden...
Kutlarım Refik bey, değerli şair. Okunası, okundukça üzerinde düşünülesi bir şiirdi...Nicelerine. Esenlikle...
kısaca;yaşamak üşümektir...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta