Hasretin hücresinde zaman durdu geçmiyor
Bir gün gelirsin diye umut etmek tek kârım
Sana yangın şu gönlüm başkasını seçmiyor
Ecel şerbet sunmadan gelecek misin yârim?
Sızılar içindeyim bağrımda yangınlar var
Utanıyor gözlerim yaşlarından duyar ar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta