ardından iteleyenler; hadi at adımlarını demişti,
yürü artık, hatta koş!
yol uzun, yolculuk meşakkatli…
döndü onlara, baktı ürkek ürkek;
ya düşersem? dedi fısıldayarak…
olsun dediler, düşebilirsin ama, ardından kalkarsında…
ya yalnız kalırsam dedi titreyerek;
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta