Tükenmez bir kalem misalidir hayat
Alırken tükeneceği hiç gelmez aklına
Ama bir gün mutlaka tükenecektir oda
Bir yol vardır önünde patika bir yol
Sadece iki ayağının sığdığı
Ve yolu çevreleyen ‘sağlı sollu’ dikenli otlar vardır
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta