İçime döndüm bu sabah, sordum kendime nasılsın
Dedi herhalde yine terk etti kapımada dayanmışsın
Dedim sen haklısın ben onun ışığında parlıyorken
Dedi bana anlatma zifiri günlerde sen yokken
Dedim bu karanlıkta sen nasıl dayanıyorsun
Dedi karanlıkta kalınca ne güzel anlıyorsun
Dedim kalbime inandım,o gerçek sandım
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta