Yıldız-poyraz fırtınalarının coşup
Tarumar ettiği şu yorgun yüreğimin
Ya tut yüreğinle ucundan,
Dursun çırpıntısı, yılkısı.
Ya tut ellerimden götür
Koylarının engin sakin sonsuzluğuna
Durulsun şu fırtınalar.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta