Yıldız-poyraz fırtınalarının coşup
Tarumar ettiği şu yorgun yüreğimin
Ya tut yüreğinle ucundan,
Dursun çırpıntısı, yılkısı.
Ya tut ellerimden götür
Koylarının engin sakin sonsuzluğuna
Durulsun şu fırtınalar.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta