Tutunduğum elsin sen! ...
Sığındığım dilsin sen! ...
Her dem çiçeğe duran
Yediveren gülsün sen! ...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Göz-gez-arpacık... İş bitmiş. Tebrikler...
Çok zarif ve içten duygular..Kutlarım..Saygılar.Nurdan Ünsal
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta