Umu, sonsuz umu,o her gülü de çınlayan evren.Sana,sana dönüyorum durmadan o
geçmiş
tepelerin saatinde,boğuntuyla.O ağırlığı anıların,yitiğin yolunu bulmalı ve bütün çanlar sebillerini boşaltmalı.Kimsenin bundan kuşkusu olmamalı.Ilgımın daha küllere bulamadığı son unutuşu bu. Bir bulut seviyi karartıyor,çiçeklerin,üzümlerin birkaç kuruşunu savuruyor.Sağır bir yaşamın o ateş bağlarını,yakın.
Çev.:İlhan Berk
Cebeci köprüsünün üstü
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek
Devamını Oku
Karınca yuvasına benziyor,
Hamallar, körler, topallar,
Oturmuş nasibini bekliyor.
Cebeci köprüsü yüksek




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta