düşünüyordum. Sen üşüyordun ama dudakların nefesin sıcacıktı
Ozluyordum. Ortunecek Bir yorgan birakmisdin okumadan yazip yazip bitirdigim gunluklerimin yapraklarina siginarak gecen yillarin farkina varmadan
Hasretin sicakligi yine cember oldu ortundu yuregime
Yeseriyoruz ilk cemre dustu
Ikinci de sarmas dolaniriz
Sonra yine ayrilir yok oluruz yer yuzunden
Sevdam
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta