Ay ışığı bile wazgeçiremedi beni ölmekten,
Bu kararmış şehirde.
Ewet aşk ölümden daha güzeldi
Ama hayat bana aşkını hiç wermedi.
Oysaki bir öpüşle aklanacaktı kirlenmiş düşlerim,
Bitecekti gitmelerim we herşeyden wazgeçmelerim.
Defterimin arasındaki kurumaya terk ettiğim gülüme bakacaktım,
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta