Vuslata pranga vurulmaz Şiiri - Nurgül A ...

Sensizlik denizi, uçsuz bir umman,
Kulaç atmak yordu, tükendi derman.
Yüreğim limansız, halim pek yaman,
Gel beni bu dipsiz, dertten al artık.

Gönlümün sarayı, yıkık ve viran,
Dört yanım kuşatmış, acı bir boran.
Yoktur bu halimi, bir gelip soran,
Beni sıcaklığın, ile sar artık.

Sabahlar doğmuyor, sensiz odaya,
Feryadım karıştı, göğe, semaya.
Hasretin sığmıyor, hiçbir sevdaya,
Şu yorgun gönlümü, gör de gel artık.

Güneşten buz kesti, sensiz bu tenim,
Gözümde biriken, yaşlar kefenim.
Senden gayrı yoktur, başka güvenim,
Beni bu gurbetten, çek de al artık.

Zamanın çarkında, kırıldı heves,
Gittikçe daralır, aldığım nefes.
Ruhum bir kafeste, sanki bir hapis,
Kapımı sevdanla, çal da gel artık.

Ufukta beklenen, o kutlu şafak,
Sen yoksan karanlık, sen yoksan uzak.
Kurulmuş yoluma, bin türlü tuzak,
Elimden sıkıca, tut da al artık.

Hayalin karşımda, bir canlı serap,
Sensizlik içinde, her günüm harap.
Kaderin elinden, içtiğim şarap,
Hicran kadehini, kır da gel artık.

Uykular haramdır, rüyalar yetim,
Seni anlatmaya, yetmez lügatim.
Aşkının yolunda, kopsa kıyametim,
Beni kucağına, sar da al artık.

Bir tatlı gülüşün, bin ömre bedel,
Aramızda dursun, istemem engel.
Ecelden saniyeler, önce çık da gel,
Vuslatın mührünü, vur da gel artık.

Gönülde bir sızı, bitti bu takat,
Yalnızlık kalbimde, ağır bir tokat.
Verilecek canım, kalmadı fakat,
Beni bu rüyadan, çöz de al artık.