Cellat, ayrılığın boynunu vursun!
Gurbet; vuslatın dayanılmaz hasreti,
Artık bitsin de Yâr ile "hemdem" koysun
Ki; visâl sarhoşluğu yıksın önüne çıkan her seddi
Daha yok mu? akisleri dili aşıp ta kalpten duyulsun..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta