Zifiri karanlık gecede
Ayaz yol kesmekte
Korku tek yoldaş,
Beklenen sevgili değil
Sıcak bir nefeste değil
Sadece sabah…
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




şiirlerinizle yani tanıştım mükemmeldi paylaşımlarımızı artması dileğimle saygılar
Bilmem artık
Hangi yürek
Ayazlı fırtınalarla
Sabahı beklemekte
O yürekler hep bizi sevdaya götüren...
Tebrikler efendim..Sevgiyle..
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta