Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Hasret ve kavuşma umuduyla yürekten esen rüzgarları şiirleştiren dizeler için tebrikler sayın Yavuz..
yine harikalar yaratmışsın alev.. yüreğin dert görmesin..
Kavuşmalar,sabır ikliminde geç açan çiçeklerdir,diye tanımlanır ya...Öyle işte,saygılar sunuyorum sayın şair...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta