Vuslat Zamanı Şiiri - Erdin Şallıel

Yine sen geldin aklıma,
Benim doyamadığım dünyam.
Sonbaharda dalından kopan yaprak misaliyim,
Savrulurum rüzgârlarda,
Tutunacak dalım yok, neyleyim...

Kurumuş toprağa dikilen fidan gibiyim,
Esen rüzgârlarda sağa sola eğrilirim.
Bahara erişecek gücüm yok,
Onu da ben bilirim.
Ama vuslat zamanı geldi geçiyor...
Çaresiz âşık mıyım, yoksa ben deli miyim?

Sen benim kavuşmak istediğim vuslatımsın,
Onu da çok iyi bilirim.

Çölde savrulan kum tanesine dönmüşüm,
Dipsiz kör kuyulara gömülmüşüm.
Gül küsmüş sevdiğine,
Ben yaşarken ölmüşüm.
Söyleyin neyleyim,
Ben güle hasret öten bülbüle dönmüşüm.

Yine sen geldin aklıma,
Benim doyamadığım dünyam.
Aldığım her nefes boğazıma saplanmış gibiyim.
Vuslat zamanı geldi geçiyor...
Çaresiz âşık mıyım, yoksa ben deli miyim?

Sen benim ulaşılmaz doyamadığımsın,
Doyamadığımsın...

Gökyüzünde kayacak bir yıldız gibiyim,
Yalnız geceler sabah olmaz;
Senin için delirmiş biriyim.
Prangalara vurulmuş, çaresiz sürgünlerdeyim.
Namlunun ucuna sürülmüş mermi gibiyim.
Pimi çekilmiş, patlamaya hazır bomba gibiyim.
Ya da bir ayağı mayına basmış kaçmazlardayım.
Umutlarım hayal olmak üzere,
Ben lanetlerdeyim.

Vuslat zamanı geldi geçiyor...
Çaresiz âşık mıyım, deliyim?
Sen benim ulaşılmazımsın,
Sen benim doyamadığımsın.
Sen, benim özleminde yanıp kavuşamadığım vuslatımsın.

Kanadı kırık kuş gibiyim,
Çırpınsam da uçamam.
Yanıyor yüreğim,
Dilim damağım kurumuş, konuşamam.
En acıtan yanı da
Ben sana bunları anlatamam.
Yıllar yollar girmiş araya arasam da seni bulamam
Sen benim ulaşılmazım sen benim doyamadığımsın
Sen benim aldığım bir nefes
Sen benim geç bulup erken kaybettiğim
Sensizlikte kaybolduğum hayata alışamadığım
Ben sana doyamadım
Sen benim kelimelerle anlatamadığımsın
Vuslat zamanı geldi geçiyor ben sana doyamadım
Sen benim sen benim kelimelerle anlatamadığım
aşkına doyamadığım ulaşamadığım vuslatımsın…
Sen benim doyamadığım ulaşamadığım vuslatımsım