Ne çok isterdim, “seviyorum seni” demeyi,
Gel gör ki yenemedim, bu korkak yüreğimi.
Dağlar, taşlar anladı da bu benim kör sevgimi,
Bir sen mi duyamadın, içimdeki çığlıkların kısık sesini?
Hayatı seviyordum, seni bahşettiği için bana,
Ve sevmiştim seni, hayatı anlamlaştırdın bu cana.
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta