Vuslat Mümkün Olmazsa
Düşünüyorum aşk acını nasıl dindirebilirim diye.
Ama kavuşmadıkça yâre, kimse olamaz ki sana çare.
En iyisi sen şimdilik gel, sabrı yâr eyle, sevgilin diye.
Vuslat mümkün olmazsa Keremine, yönel sen ebedî Yâre.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta