İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
'yönü belli olmuyor bu rüzgarın.eseceği dağı biliyor da söylemiyor...saygılar.'
Mavinin arasında
Gölgeler çoğaldı önce
Titredi mavi kattı önüne bulutlar
Bir sağnaktı başlayan ardından
Savruldu tüm anılar mavide
Karardı siyaha durdu sonra
Yenildi mavi tutunamadı sevdamıza
Kağıttan kulelermiş yıkıldı
Meltemlere alışmış mavi
Dayanamadı adı ayrılık olana
24 Şubat 2007
demiştim bende ...yüreğine sağlık....
rüzgara ayak uydurmak mı lazım ki? tebrikler.
Gül Doğan
Sevgili şairim neden bu ayrılık rüzgarları bu kadar acı eser ve her yüreği oradan oraya savurup durur ve yürekleri kasıp kavurur.
Çok güzel ama hüzünlü şiirnizi kutluyorum. Sevgiler
Iste buuuuuuuu.....Bu siirin harika...Zozanlarda newrozla beraber acan ciceklerin kokusu geldi burnuma.....Cok cok guzeldiii
tebrikler
Bu şiir ile ilgili 5 tane yorum bulunmakta