Ne mutlu yaşıyorduk sen ve ben ikimiz,
Ayrılık çaldı kapımı aşka hasret kaldık biz,
Aşkımızı tazelerdik güneşin her doğuşunda,
Şimdi sen orada mahzun ben vuslat koğuşunda.
Aklımdan çıkmıyor ıslak dudakların,içten gülüşlerin,
Yaşıyor ve seviyorsam, bil ki, bu senin güzel eserin,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta