Kaybolup gitsen benden, umut eder beklerim.
Kaç gecem hüzzam sensiz,kac safağım karanlık.
Yareli yüreğime, kuru tuzlar eklerim.
Mutlu olurdum inan, sesin duysam biranlik.
Kapının eşiğinde, oldum ayak törpüsü.
Ya ez geç cesedimi, yada kaldır şadan et.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta